Πίνω και μεθώ...

από χαρά!Κι αυτό γιατί δύο πολύ ταλαντούχες φίλες(η Μαρία και η Λαμπρινή) με επισκέφθηκαν για να με κεράσουν ένα ποτάκι! Βέβαια δεν τους αρκούσε αυτό! Ήθελαν ως αντάλλαγμα να περιγράψω μια αξέχαστη έξοδο ή απόδρασή μου και να κεράσω τον επόμενο γύρο!
Ξεκινάω λοιπόν από την αξέχαστη απόδραση.
Όσο και να το γυροφέρνω στο μυαλό μου δεν μπορώ να θυμηθώ απόδραση καλύτερη από αυτήν που θα σας περιγράψω παρακάτω. Ήμουν στη Β' λυκείου (την επόχή που και η Β' έδινε πανελλήνιες) και αποφασίστηκε με τα παιδιά της θεατρικής ομάδας που συμμετείχα τότε να πάρουμε μέρος σε μια εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Ήθελα τόσο πολύ να πάω που δε με ένοιαζε τίποτα ούτε τα διαγωνίσματα που με περίμεναν μόλις επέστρεφα στο σχολείο , ούτε οι καθηγητές στο φροντιστήριο που μου έλεγαν να μην πάω για να μην πάρουν τα μυαλά μου αέρα και να είμαι συγκεντρωμένη στο διάβασμα. Φυσικά πήγα!

 Περιττό να σας πω ότι περάσαμε τέλεια, τι αστεία, τι γέλια, τι καινούρια μέρη, όλη μέρα γυρνούσαμε, είδαμε μνημεία,εκκλησίες,τον ιππόδρομο ό,τι μπορεί να δει ένας επισκέπτης στην Πόλη μέσα σε δύο μόλις μέρες!Και τα βράδια φυσικά βγαίναμε έξω και γνωρίσαμε και τη νυχτερινή ζωή. Δε λέω  πως όλα μου έκαναν καλή εντύπωση αλλά ήταν τόση η ανάγκη μου να ξεφύγω από το άγχος και το διάβασμα που τα μικροπεριστατικά με διάφορους μικροπωλητές που ήθελαν να μας κλέψουν στα ρέστα και άλλα τέτοια πιο πολύ ως φαιδρά τα έβλεπα παρά ως άσχημα.Με λίγα λόγια ήταν η καλύτερη απόδραση!
Και μιας και εκπλήρωσα τη μία υποχρέωση να περάσω και στην άλλη!
Με τη σειρά μου κερνάω τις παρακάτω φίλες

Κορίτσια στην υγειά σας!